Jedną z odmian spódnicy baletowej jest paczka, która wielu osobom znana jest także pod nazwą Tutu. Takie spódnice zostały wprowadzone do garderoby tanecznej dopiero w XVIII wieku przez wspaniała balerinę Camargi, która paczkę nosiła pod spódnicą do tańca.

Powszechnie rozróżnia się dwa rodzaje tego rodzaju spódniczki. Jednym z nich jest paczka Tutu, która jest krótką, sztywno sterczącą spódniczką. Ten rodzaj paczki powstał w wyniku stopniowego skracania kostiumu i w ten sposób strój ten znacząco ułatwia wykonywanie wszelkich skoków, piruetów a także skomplikowanych ewolucji. Warto podkreślić także, że ten rodzaj spódnicy odsłania praktycznie całe nogi baletnicy. Ten typ paczki można dzisiaj oglądać w wielu klasycznych baletach, takich jak na przykład „Jezioro łabędzie” oraz „Dziadek do orzechów”.

Drugi rodzaj tej spódniczki to paczka romantyczna, która jest dłuższa od Tutu. Sięga ona aż za kolana tancerki i wykonana jest zazwyczaj z kilku warstw niezwykle zwiewnego tiulu bądź muślinu. Historia tej spódnicy jest bardzo mocno powiązana z rozwojem romantycznego baletu.

Ten rodzaj spódnicy jest zazwyczaj łączony z gorsetem, który wykończony został krótkim rękawkiem. Prototypem paczki romantycznej była suknia Eugenie Lami zaprojektowana do roli Sylfidy. Obecnie najbardziej znanym przykładem paczki romantycznej jest strój willid z aktu Giselle.